تکنولوژی در صنعت خودرو

hooshmand-advayhooshmand-advay
197 بازدید

لوکس سهیل: تکنولوژی در صنعت خودرو

تکنولوژی در صنعت خودرو مانند هر صنعت دیگری، طی سالیان متمادی دستخوش تغیرات زیادی بوده است

و بارها و بارها مورد بازنگری وبازآفرینی قرار گرفته است.

ورای این تغیرات، برخی ابتکارات منجر به انقلاب بزرگی در صنعت خودرو سازی شده است


در تگاه اول شاید اینطور به نظر برسد که این ابتکارات ،جدید هستند، اما در حقیقت چنین نیست.
اگر سری به تاریخچه ی فیزیک، مکانیک یا الکترونیک بزنیم خواهیم فهمید این فن آوری ها یا تکنولوژی درصنعت خودرو چندان هم جدید نیستند

بلکه قبلا به عنوان علوم پایه درمورد انها تحقیق شده است و کشف یا اختراع شده اند
۱۰ فناوری برتر صنعت خودرو(تکنولوژی درصنعت خودرو ر) ا باشما به اشتراک می گذاریم تا بدانیم فراز ونشیب هایی زیادی در صنعت خودرو وجود داشته است تا پیشرفت این چنینی در مگزد خودرو ها حاصل شود. بسیاری از فن آوری ها وجود دارند که به دلایلی ناتمام وبلا استفاده مانده اند و از گردونه ی صنعت خودرو خارج شده اند

خوورو های هیربدی

شاید شما هم تویوتا پریوس را اولین خودروی هیربدی می‌دانید که برای اولین بار این انقلاب را در سال ۱۹۹۷ بنیاد نهاد.

اگرچه آلفا رومئو و آئودی نیز در دهه‌ی ۱۹۸۰ آزمایشات متعددی را در مورد خودرو های هیبریدی به کاربردند، اما دران زمان به نتیجه ی قابل اطمینانی دست نیافتند.

انچه ما میدانیم ، Lohner-Porsche Mixte که فردیناند پورشه در سال ۱۹۰۰ طراحی کرد، اولین خودرو هیبریدی جهان بود و نشان می‌دهد که عمر مکانیزم هیبریدی به طور تقریبی به‌اندازه‌ی این خودرو قدیمی است.

پیشران این خودرو به‌واسطه‌ی دو موتور الکتریکی نصب‌شده در هاب (توپی چرخ) بود که انرژی خود را از باتری‌های شارژ‌شده‌ی پیشرانه‌های بنزینی De Dion-Bouton می گرفتند.

تولد فورد مدل T موجب شد تکنولوژی درصنعت خودرو یعنی سیستم پیشرانه سنگین و گران‌قیمت تقریبا یک قرن به حاشیه برود.

سیستم تهویه ی مطبوع

سیستم تهویه‌ی مطبوع در کابین خودرو و کنترل آب‌وهوا هنوزهم برای بسیاری از رانندگان در انگلستان وجهان تجربه‌ای تازه به شمار میرود؛

اما خودروسازان آمریکا در اوایل دهه‌ی ۱۹۷۰ با استفاده از سردکن فضای

داخل کابین در اکثر محصولات، بسیار زودتر این فناوری را به‌کار بردند.

باوجوداین، اولین خودرو مجهز به سیستم تهویه‌ی مطبوع واقعی در سال ۱۹۴۰ متولدشد؛

یعنی زمانی‌که شرکت آمریکایی پکارد(تکنولوژی در صنعت خودرو) سیستم تهویه‌ی مطبوع Babcock and Bishop را در خودروهایش به کاربرد این سیستم به‌خوبی کار می‌کرد؛

اما قیمت نجومی و برخی مشکلات دیگر باعث کاهش محبوبیتش شد و

همین مسئله راه را برای عرضه سیستم قدرتمند و جمع‌وجورتر کرایسلر Airtemp در سال ۱۹۵۳ هموار کرد.

نمایشگر فینگر تاچ سیستم سرگرمی

از زمانی که موبایل های هوشمند عرضه شدند، تکنولوژی در صنعت خودرو شرکت های خودرو سازی به‌دنبال استفاده از رابط‌های کاربری مجهز به صفحه‌نمایش لمسی در

داشبورد خودرو های تولیدی خود بوده‌اند و به سرعت درحال پیشرفت در این زمینه هستند.

این رابط کاربری پیشرفته‌ی خودرو حدود دو دهه پیش از ظهور آیفون

اپل متولد شد و اولین حضور آن در بیوک ریویرا مدل ۱۹۸۶ بود.

صفحه‌نمایش ۹ اینچی این خودرو با نام مرکز کنترل گرافیک از نوشته‌هایی بارنگ سبز و با بک گراوند سیاه بهره می‌برد و تقریبا تمام

عملکردهای موجود در داشبورد ازجمله رادیو و سیستم تهویه‌ی مطبوع را مدیریت میکرد.

این فناوری چندان هم مورد استقبال قرار نگرفت و تا سال ۱۹۹۰ از چرخه ی تولید حذف شد

جعبه‌دنده‌ی ‌خودکار

حدودا دو دهه از معرفی جعبه‌دنده‌ی دوکلاچه با قابلیت تعویض دنده سریع به بازار می‌گذرد که اولین حضور خود را در خودرو فولکس واگن R32 در سال ۲۰۰۳ ثبت کرد.

باوجوداین، تاریخچه‌ی کار روی این سیستم به خیلی قبل‌تر برمی‌گردد.

آدولف کگرس، مهندس فرانسوی، طرح جعبه‌دنده‌ی خود را به‌عنوان اختراع ثبت کرد؛ ولی هرگز نسخه‌ای تولیدی از آن نساخت.

درحقیقت، این پورشه بود که طرح جعبه‌دنده‌ی دوکلاچه را ادامه داد و با بکارگیری تغییراتی، به‌صورت آنچه اکنون می‌شناسیم، تولید کرد.

پورشه از سال ۱۹۶۴ روی این ایده کار می‌کرد؛ اما تا سال ۱۹۸۳ نتوانست جعبه‌دنده‌ی دوکلاچه را به‌کار بگیرد و اولین‌بار در این سال نسخه‌ای آزمایشی را در خودرو مسابقه‌ای پورشه ۹۵۶ نصب کرد.

البته آئودی نیز در سال ۱۹۸۵ از جعبه‌دنده‌ی مشابهی در خودرو رالی S1 کواترو بهره برد.

ناوبری ماهواره‌ای


کوپه مزدا اونوس در سال ۱۹۹۰ اولین خودرویی بود که از ناوبری ماهواره ای استفاده کرد، زیرا مزدا سیستمی مبتنی‌بر GPS عرضه کرد

که امروزه ما آن را به‌عنوان ناوبری ماهواره‌ای می‌شناسیم. البته،

سیستم‌هایی قبل از این نیز وجود داشته است که به روش‌های مختلف، نتایج مشابهی ارائه می‌دهند.

به‌عنوان مثال، در سال ۱۹۸۱ هوندا اولین سیستم ناوبری داخلی خودرو را معرفی کرد.

سیستم Gyrocator هوندا از ژیروسکوپ گازی هلیوم برای تشخیص چرخش و حرکت استفاده
و به‌کمک بازخورد جعبه‌دنده، فاصله و سرعت را ارزیابی میکرد.

صفحه‌نمایشی ۹ کیلوگرمی با نور پس‌زمینه روی داشبورد قرار داشت که روی نقشه‌ای شفاف از محل به سبک میکروفیش پوشانده شده بود.

این سیستم به‌عنوان آپشن عرضه می‌شد و قیمت آن حدود یک‌چهارم

هوندا آکورد آن زمان بود و سرانجام پس از یک سال حذف شد
استارت-استاپ پیشرانه
امروزه با محدود بودن منابع وگرانی، فناوری‌های صرفه‌جویی در مصرف سوخت لسیار حائز اهمیت است. یکی از فن آوری های مهم در این زمینه، سیستم استارت-استاپ پیشرانه بوده است.

در قرن اخیر، بی‌ام‌و در سال ۲۰۰۷ این طرح را به‌عنوان بخشی از برنامه‌ی Efficient Dynamics دنبال کرد.

از آن زمان تاکنون، تقریبا در همه‌ی خودروهای جدید از این فناوری استفاده می‌شود.

باوجوداین، اگر نگاهی گذرا به تاریخ صنعت خودرو بیندازید، خواهید دید تویوتا این روش صرفه‌جویی در مصرف بنزین را در سال ۱۹۷۴ ارائه داد.

این فناوری در مدل سالون تویوتا کراون (Crown) به‌عنوان آپشن دردسترس بود

وقتی خودرو بیش از ۱/۵ ساعت در حالت ثابت قرار می‌گرفت، پیشرانه را خاموش و هنگام فشاردادن پدال کلاچ، دوباره آن را روشن می‌کرد.

اولین‌بار در سال ۱۹۸۵ فناوری استارت-استاپ به یکی از محصولات در

انگلستان رسید و آن هنگامی بود که در خودرو فولکس‌واگن پولو Formel E ظاهر شد.

سیستم ترمز ضدقفل

سیستم ضد قفل یکی از نوآوری‌های ایمنی مهم در تاریخ صنعت خودرو به شمار می رود.

در سال ۱۹۶۶، شرکت جنسن موتورز از سیستم ترمز ضدقفل تک‌کاناله

Dunlop Maxaret به‌همراه سیستم چهارچرخ محرک فرگوسن در خودرو جنسن اف‌اف (Jensen FF) استفاده کرد.

بااین‌حال، پیشینه‌ی استفاده از این فناوری به خیلی قبل‌تر بر می‌گردد.

در سال ۱۹۲۳، مهندسی به‌نام پیر کیلا طرح‌هایی برای نصب تجهیزات هیدرولیکی در سیستم ترمز ارائه داد.

کیلا از پمپی برای کاهش فشار ترمز هنگام کم‌کردن سرعت استفاده می‌کرد که به‌طورمؤثری خطر قفل‌شدن چرخ‌ها را کاهش می‌داد.

اگرچه این طرح آزمایش شد، هرگز به مرحله‌ی تولید نرسید؛ بااین‌حال، جنسن را به‌عنوان پیش‌گام سیستم ترمز ضدقفل می‌شناسند.

فرمان چهارچرخ

از هاچ‌بک‌های رنو گرفته تا خودرو اسپرت و سریع فراری، همگی به سیستم فرمان چهارچرخ برای افزایش پویایی مجهز هستند.

این سیستم با افزایش چابکی و پایداری خودرو، سرانجام جای خود را در میان ماشین‌آلات سنگین و بزرگ پیدا کرده است؛

اما این سیستم فناوری چندان جدیدی نیست؛ زیرا در سال ۱۹۸۷ هوندا

پرلود از محور عقب کاملا فرمان‌پذیر بهره می‌برد یا سیستم HICAS که در سال ۱۹۸۵ روی خودرو نیسان اسکای‌لاین R31 به‌کار گرفته شد.

در اوایل سال ۱۹۳۵، فرد دیکسون، راننده‌ی بریتانیایی، سیستم ۴WS را آزمایش کرد

در سال ۱۹۳۸ نیز، مرسدس بنز آن را در مدل آفرود Geländewagen به کار برد.

بیشتر بخوانید:راهنمای شستشوی خودروهای لوکس

چراغ‌های جلو خودکار


در چند سال گذشته، فناوری LED پیشرفت‌های چشمگیری در تکامل چراغ‌های جلو خودرو ایجاد کرده است.

۷ازجمله‌ی این پیشرفت‌ها می‌توان به سیستم‌های ماتریسی اشاره کرد که می‌توانند ترافیک پیش رو را تشخیص و خطرهای احتمالی مانند عابران پیاده و دوچرخه‌سواران را نشان دهند.

جنرال موتورز اولین خودروسازی بود که سیستم نور بالا و پایین خودکار را عرضه کرد.

در سال ۱۹۵۲، این شرکت سیستم Autronic-Eye را عرضه کرد که از مقاومت وابسته به نور نصب‌شده روی داشبورد بهره می‌برد تا

به‌طورخودکار چراغ‌های جلو را در حالت نور بالا یا پایین قرار دهد. چراغ‌های چرخان هدایت‌پذیر در سیتروئن DS در سال ۱۹۶۷ نیز به‌کار رفت و باعث شهرت آن شد.

سیستم ‌چشم سایکلوپس (Cyclops Eye) خودرو تاکر ۴۸ در سال ۱۹۴۷

نیز از چراغ مرکزی چرخان در جلوپنجره استفاده می‌کرد که به فرمان متصل می‌شد.

غیرفعال‌سازی سیلندر


تأکید روزافزون بر کارایی باعث شده غیرفعال کردن سیلندر به موضوعی داغ تبدیل شود

و هم‌اکنون، بسیاری از خودروسازان از این فناوری پیشرفته استفاده می‌کنند.

فولکس‌واگن یکی از طرفداران بزرگ این سیستم به‌شمار می‌رود؛ درحالی‌که جنرال موتورز از اواخر دهه‌ی ۱۹۸۰ در خودروهای نورث‌استار V8 و سالون سناتور (Senator) از مجموعه‌های مشابهی استفاده می‌کرد.

اولین استفاده از این سیستم در کادیلاک مجهز به پیشرانه‌ی ۶ لیتری خورجینی هشت سیلندر LS62 بود

که به‌لطف متخصص تجهیزات الکترونیک Eaton می‌توانست به‌صورت پیشرانه‌ی V6 یا V4 عمل کند.

مشکل این بود که فناوری غیرفعال‌سازی کادیلاک بسیار نامطمئن بود و بیشتر مالکان خودرو آن را حذف کردند.

این فناوری پس از یک سال به‌دست فراموشی سپرده شد.

پنج نوآوری که برای همیشه کنار گذاشته شدند

پیشرانه‌های پلاستیکی

پلاستیک نقش مهمی در ساخت خودرو ایفا می‌کند؛ اما آیا می‌توان با پلاستیک پیشرانه تولید کرد؟

در دهه‌ی ۱۹۷۰، متیو هولتزبرگ آمریکایی پیشرانه‌ی مسابقه‌ای با بلوک

سیلندر، شاتون، پوشش بادامک های تایمینگ ساخته‌شده از کامپوزیت پلاستیکی تولید کرد

که در دهه‌ی ۱۹۸۰ با موفقیت در مسابقات IMSA حضور یافت.

بااین‌حال، علاقه‌ی تولیدکننده به نتیجه نرسید و با وجود تحقیقات مداوم، ایده‌ی پیشرانه پلاستیکی برای همیشه کنار گذاشته شد.

توربین‌های گازی

در سال‌های اولیه‌ی تولید هواپیمای جت، خودروسازان علاقه داشتند این فناوری را روی زمین هم آزمایش کنند.

این تئوری در ابتدا بسیار مناسب به‌نظر می‌رسد؛ زیرا نبود قطعات متحرک باعث می‌شود پیشرانه‌های توربینی نرم و مطمئن و دارای نیاز کم به نگه‌داری و تعمیرات باشند.

حتی با اینکه شرکت‌هایی مانند رور و BRM و لوتوس موفقیت‌های محدودی در مسابقات موتوراسپرت کسب کردند

شتاب اولیه‌ی اندک و مصرف سوخت زیاد و انتشار گازهای آلاینده باعث توقف تولید این پیشرانه‌ها شد.

ترمزهای موشکی

سیستم ترمز موشکی به‌عنوان اقدام اضطراری در دستورکار قرار گرفت و در سال ۱۹۴۶، دفتر تحقیقات و توسعه علمی آمریکا آن را طراحی کرد.

هنگامی‌که دو موشک کوچک با زاویه‌ی ۴۵ درجه درست در زیر ستون A خودرو شلیک شود، رانش معکوس آن‌ها می‌تواند خودرو را در نصف فاصله‌ی ترمزهای استاندارد متوقف کند.

آزمایش‌ها با خودرو جیپ قابلیت استفاده از این طرح را اثبات کرد؛

اما امکان آسیب جدی به سرنشینان دراثر برخورد همچنان وجود داشت

و باعث شد طرح تکنولوژی در صنعت خودرو در این قابلیت نیز به‌دست فراموشی سپرده شود.

چرخ پنجم پارک

مهم ترین خودروسازان دنیا که پیش‌گام فناوری در زمان خود بودند

بروكس واكر آمریكایی اولین‌بار در سال ۱۹۳۲ این ایده را ثبت كرد؛ ولی تا دو دهه بعد، همچنان به‌دنبال جلب حمایت خودروسازان از این طرح بود.

این طرح شامل چرخی نصب‌شده در کف خودرو بود که پایین می‌رفت و عقب خودرو را برای چرخش کامل در پارکینگ بالا می‌برد؛

اما این کار نیمی از فضای پای سرنشینان را اشغال می‌کرد و باعث ناراحتی سرنشینان می‌شد.

بیشتر رانندگان در ایالات متحده حداقل می‌توانند بدون نیاز به پارک

دوبل در اکثر فضاها خودرو خود را پارک کنند و همین یکی از دلایلی

بود که باعث شد طرح تکنولوژی صنعت خودرو برای بروکس واکر به‌سرانجام نرسد.

پیشرانه‌ی اوربیتالی دوزمانه

رالف ساریچ، مهندس استرالیایی، اولین‌بار پیشرانه‌ی اوربیتالی دوزمانه را ساخت.

این پیشرانه‌ی سه‌سیلندر سبک و جمع‌وجور به‌حدی مهم بود که فورد در اوایل دهه‌ی ۱۹۹۰، تعدادی از خودروهای فیستا را به آن مجهز کرد

. چرا الان اثری از این پیشرانه نیست؟

درادامه مشخص شد که قدرت و بهره‌وری و میزان آلایندگی این پیشرانه به‌طور‌هم‌زمان دردسترس نیستند؛

به‌همین‌دلیل، تکنولوژی در صنعت خودرو برای پیشرانه‌ی اوربیتالی تا سال ۱۹۹۵ کنار گذاشته شد.

دسته بندی دسته بندی نشده
اشتراک گذاری

نوشته های مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

سبد خرید

هیچ محصولی در سبد خرید نیست.

ورود به سایت